شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 3157

و قطره از وطن خویش رفت و باز آمد/ مصادف صدف او گشت و شد یکی گوهر 

ای دل فدای كلبۀ بی سقف بذر کار/ وی جان نثار خانۀ ويران کارگر

طالبان عدل و قانون را ز مرگ اندیشه نیست/ از برای آن که آب زندگانی خورده اند

تو در طلب حکومت مقتدری / ما طالب اقتدار ملت هستیم

شاعر برخلاف گرایش غالب عصر مشروطه، علم‌آموزی و دانایی را تقبیح می‌کند.

از مفاهیم رایج در این دوره، مفهوم «توجه به مردم» در این ابیات به چشم می‌خورد.

زبان و بیان شاعر، متناسب با زبان اشعار ادیب‌الممالک است.

موسیقی شعر و قالب آن، نوآوری خاصی ندارد و مطابق سنّت‌های گذشته است.

حقوق خویش ز مردان اگر زنان گیرند / در این میان من و صد دشت زن سپاه من است

بود اگر جامعه بیدار در این دار خراب / جای سردار سپه جز به سرِ دار نبود

دو پاره بنده آزی مگو ز آزادی / که نفس چاکر آز است و خواجه چاکر نفس

آن آتشی که خاک وطن گرم بود از آن / طوری به باد رفت کز آن اخگری نماند

اگر زنده ماندم و بهاران ان شاء الله تعالی موافق خواهش آمدم، رفع همه حرف ها به فضل خدا می شود و اگر مردم و نیامدم، عذر ما بپذیر.

چه لازم که رای خود را در رای نوکر و چاکر مستهلک سازی و خود بالمرّه عاطل و مستدرک باشی.

این قدر از این دروغ ها می گفت؛ مثل این که خانه خراب شده این دو ساعت که در میدان قاپوق و کاه فروشان در دکّان علّافی بارش را می فروخته، هرچه راپورتچی در شهر بوده اند پیش او آمده اند.

در تاریکی نمی بینیم ما که کِی روشن است و کی تاریک تاریک.تاریک بوده است حتما، مثل ما که ساکت و تاریک سر جایمان بودیم وحتی پچپچه نمی کردیم.