شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 12: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 11576

تا به کی خواجو توان بودن به کرمان پای‌بند / سر برآور همچو ایوب و ز کرمان درگذر (جناس تام - ایهام تناسب)

دامن گردون پر از خون جگر بینم به صبح / بس که در مهر تو اشک از چشم گردون می‌چکد (حسن تعلیل - تشخیص)

اگر یک سو کنی زان رخ سر زلف چو سنبل را / ز روی لاله‌رنگ خود خجالت‌ها دهی گل را (اغراق - استعاره با ذکر مشبه‌به)

برنمی‌گردد به گلشن شبنم از آغوش مهر / هرکه صائب محو آن شیرین شمایل ماند ماند (اسلوب معادله - حس‌آمیزی)

جهان پیر است و بی‌بنیاد از این فرهادکُش فریاد/ که کرد افسوس و نیرنگش ملول از جان شیرینم (تلمیح _ ایهام تناسب)

به یاد آتشین رخساره‌ای در انجمن رفتم/ به پای شمع افتادم چو اشک از خویشتن رفتم (اسلوب معادله _ تشخیص)

ابر چمن را ز گل روی تو آمد به یاد/ نعره بسیار زد گریه بسیار کرد (حسن تعلیل _ تشبیه)

همیشه سبز بود حرف هر که چون طوطی/ ز وصل آینه قانع به گفت‌وگو گردد (مجاز _ حس‌آمیزی)