شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 7499

مرا گناه خود است ار ملامت تو برم/ که عشق بار گران بود و من ظلوم جهول

آسمان بار امانت نتوانست کشید/ قرعۀ فال به نام من دیوانه زدند

فرشته عشق نداند که چیست، قصّه مخوان/ بخواه جام و گلابی به خاک آدم ریز

مرا تحمل باری چگونه دست دهد/ که آسمان و زمین برنتافتند و جبال

بلبلی برگ گلی خوش‌رنگ در منقار داشت / واندرآن برگ و نوا خوش ناله‌های زار داشت

به صد پرده بلبل نوا ساز گردد / چو بگشاد بر شاخ صد در شکوفه

گر هم چو نای در شغب (شور و غوغا) آیم عجب مدار / کز چنگ روزگار نوایی نیافتم

با اشاراتی که پیران راست در قانون دین / حق نجاتی داده از رنج شفاخوانی مرا

ت ـ ب ـ الف ـ ث ـ پ

ب ـ ت ـ ث ـ پ ـ الف

ب ـ ت ـ ث ـ الف ـ پ

ت ـ ب ـ الف ـ پ ـ ث

در دوره صفویه تاریخ‌نویسی به نثر ساده رواج می‌یابد و حاشیه‌نویسی‌هایی هم به نثر ساده به کتب تاریخ قدیمی صورت می‌گیرد.

تنها اثر قابل توجه در عصر بیداری در حوزه تحقیقات تاریخی، «سرگذشت حاجی‌بابای اصفهانی» است.

محمدعلی جمال‌زاده در داستان‌نویسی بیشترین تأکید را بر روی محتوای اثر می‌گذاشت.

می‌توان گفت قصد نویسندگانی مثل خواندمیر و حسن بیگ‌ روملو ساده‌نویسی بوده است؛ هرچند آثارشان امروزه خیلی روان نیست.

مقیم طور محبت ز شوق باز نداند/ شعاع آتش مهر از فروغ نور تجلی

چه شیرین گفت خسرو این عبارت / که نبود وصل شیرین بی مرارت

ای دمت عیسی دم از دوری مزن/ من غلام آنکه دور اندیش نیست

ز بوی پیرهنت زنده می شود دل مرده/ چه حکمت است در این بوی پیرهن که تو داری