شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12615

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایبان دارد

گوهر پاک بباید که شود قابل فیض

عشق بازی را تحمل باید ای دل پای دار

ز هم‌صحبت بد جدایی جدایی

صد هزاران هم چو ما در حسن او حیران شود
صبحم از مشرق برآمد باد نوروز از یمین

مکن سرگشته آن دل را که دست‌آموز غم کردی
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

گر در غمت بمیرم شادی به روزگارت
محمل بدار ای ساربان تندی مکن با کاروان

کسی کز حقیقت خبردار باشد
نیاید در انگشت این غم شمردن

دمی با همدمی خرّم ز جانم برنمی‌آید / دمم با جان برآید چون که یک همدم نمی‌بینم

هر که یک بارش گذشتی در نظر / در دلش صد بار دیگر بگذری

صاحب‌نظر نباشد در بند نیک‌نامی / خاصان خبر ندارند از گفت‌وگوی عامی

هزاران در از خلق بر خود ببندی / گرت باز باشد دری آسمانی

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایبان دارد

گوهر پاک بباید که شود قابل فیض

عشق بازی را تحمل باید ای دل پای دار

ز هم‌صحبت بد جدایی جدایی