شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9922

الف: سرخی آسمان در هنگام غروب خورشید / ب: میدان جنگ که مثل دریایی از خون بود

الف: خون کشتگان که مثل دریای عظیم بود / ب: سرخی آسمان در هنگام غروب خورشید

الف: خون کشتگان که مثل دریای عظیم بود / ب: میدان جنگ که مثل دریایی از خون بود

الف: سرخی آسمان در هنگام غروب خورشید / ب: سرخی آسمان در هنگام غروب خورشید

من که مشتاقم به جان برگشته مژگان تو را / کی توانم برکشید از سینه پیکان تو را (مسند - مضاف الیه)

گر بدین‌سان نرگس مست تو ساغر می‌دهد / هوشیاری مشکل است البته مستان تو را (نهاد – نهاد)

وعده فردای زاهد قسمت امروز نیست / بهر حور از دست نتوان داد دامان تو را (مضاف الیه – مفعول)

جز سر زلف پریشانت نمی‌بینم کسی / کاو به خاطر آورد خاطرپریشان تو را (مضاف الیه – صفت)

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد / همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع (مقراض: قیچی)

گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم‌رو / کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت / تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع

بی‌جمال عالم‌آرای تو روزم چون شب است / با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع