شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 13558

در بساط من ز عنقای سبک‌پرواز عمر / خواب سنگینی چو کوه قاف برجا مانده است

خروش سیل حوادث بلند می‌گوید / که خواب امن در این خاکدان نمی‌باشد

فلک به آبلۀ خاردیده می‌ماند / زمین به دامن در خون کشیده می‌ماند

بپوش چشم خود از عیب خلق و عریان باش / درون خانۀ خود هر گدا شهنشاهی است

چرا ملامت خواجو کنی که چون فرهاد / به پای دوست درافکند جان شیرین را

دلم چون مار می‌پیچد ز مهرم سر مپیچ / رُخت چون ماه می‌تابد ز خواجو رخ متاب

پیکرم در مهر ماه روی تو / گشته چون تار قصب بر ماهتاب

من چو لب لاله شده خنده ناک / جامه به صد جای چو گل کرده چاک

بنال مطرب مجلس بگوی گفته سعدی / شراب اُنس بیاور که من نه مرد نبیدم (نَبید = شراب)

هستی نیاز دیده نمناک کرده‌ایم / تا شمع‌سان جبین ز عرق پاک کرده‌ایم

زِ بهر دانه خالت همیشه مرغ دلم / به دام زلف تو گر مبتلاست گو می‌باش

اول به وفا می وصالم در داد / چون مست شدم جام جفا را سر داد