شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20694

واعظ ما بوی حق نشنید بشنو کاین سخن / در حضورش نیز می‌گویم نه غیبت می‌کنم

رموز مستی و رندی ز من بشنو نه از واعظ / که با جام و قدح هر دم ندیم ماه و پروینم

خوش آن که در صباوت (طفولیت) قدر پدر شناخت / شاد آنکه در جوانی پند پدر شنید

اگر ز مردم هشیاری ای نصیحتگو / سخن به خاک میفکن چرا که من مستم

برشو ای رایت روز از در شرق / بشکف ای غنچه‌ی صبح از بر کوه

دهر را تاج زر آویز به فرق / کامدم زین شب مظلم به‌ستوه

ای شب موهش انده‌گستر / اندک‌احسان و فراوان‌ستمی

مطلع یأس و هراسی تو مگر /  سحر حشر و غروب عدمی

در آرزوی رویش چندین عجب نباشد / گر آفتاب از این پس پیش از سحر برآید

گر بر زمین بیفتد آب دهان یارم / از بیخ هر نباتی شاخ شکر برآید

گفتم که آب چشمم بر روی خشک گردد / چون بر گل عذارش ریحان‌ تر برآید

من آن گمان نبردم کز خطّ دود رنگش / چون شمع هر زمانم آتش به سر برآید

 هر دو سوم ‌شخص مفرد، ماضی استمراری است.

اوّلی دوم‌ شخص مفرد،‌ مضارع اخباری و دومی سوم‌ شخص مفرد، ماضی استمراری است.

اوّلی سوم‌ شخص مفرد، ماضی استمراری و دومی دوم ‌شخص مفرد، ‌مضارع اخباری است.

هر دو دوم‌ شخص مفرد، ‌مضارع اخباری است.

سرو زد با قامتش لاف دروغ از راستی / مردم صاحب‌نظر داند که قولش باطل است

چه نشینی ای قیامت بنمای سرو قامت / به خلاف سرو بستان که ندارد اعتدالی

به جولان و خرامیدن درآمد سرو بستانی / تو نیز ای سرو روحانی بکن یک بار جولانی

درخت قامت سیمین‌برت مگر طوبی‌ست / که هیچ سرو ندیدم که این بدان ماند