شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19572

ترک جان کن تا بیاید با تو جانان در میان/ هر دو نتوانی گرفتن جان و جانان در کنار 

قند میبارید از آن لعل درافشان در سخن/ مشک می افشاند از آن زلف پریشان در کنار 

وقت من از گریه و از ناله می کردند خوش/ شمع گریان در میان و چنگ نالان در کنار 

ای بسا شب ها که من در هجر او می ریختم/ اشک خونین در گریبان وز گریبان در کنار 

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد / کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی

من چراغم نور داده باز نستانم ز کس / شاه خورشید است و اینک نور داده باز خواست

از جنس کارگاه نشابور و کار روم / بر من خراج روم و نشابور خوار کرد

شکر و سیم پیش همّت او / از من و شعر، شرمسارتر است

فسردگی مطَلَب از دلم که در ایجاد          به تیغ شعله بریدند ناف داغ مرا

اگر به تربت مجنون بری ز لیلی نام     فغان «احرق قلبی» برآید از کفنش

 خاک شد دیده غم‌دیده مجنون و هنوز         چشم جان، جانب لیلی نگران است هنوز

 ز حسرت لب شیرین هنوز می‌بینم     که لاله می‌دمد از خاک تربت فرهاد