شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 17473

خیمه‌ی مسلمانی ملک است و ستون پادشاه و طناب و میخ‌ها رعیّت. (حذف فعل به قرینه)

اگر تو شاعر باشی جهد کن تا سخن تو سهل ممتنع باشد. (استعمال بیش‌تر لغات عربی)

ذوالنون گوید وقتی اندر کشتی بودم گوهری بدزدید، کسی را تهمت کردند. (اطناب)

بوسهل مردی فاضل بود امّا شرارتی در طبع وی موکّد شده و لاتبدیل لخلق الله. (استشهاد به آیه‌ی قرآن)

استفاده از آرایه‌های ادبی، طبیعی و در حد اعتدال و قافیه و ردیف شعر، بسیار ساده است.

زبان، ساده و لغات عربی کم است و برخی کلمات در مقایسه با زبان امروز تلفظی متفاوت دارد.

برخی لغات مهجور و کهنه‌اند و در توصیف‌ها بیش‌تر از تشبیه حسی استفاده می‌شود.

اشعار پندآموز ساده است و جنبه‌ی عملی و دستوری دارد و شعر واقع‌گراست.

هر آن‌کس که جوید به دل راستی / نیارد به کار اندرون کاستی

تا همی گیتی بماند اندرین گیتی بمان / تا همی عزّت بنازد اندر این عزت بناز

همه خاک دارند بالین و خشت / خُنک آن‌که جز تخم نیکی نکشت

تو تا زنده‌ای سوی نیکی گرای / مگر کام‌ یابی به دیگرسرای

شاه سخن منم شعرا دزد گنج من / بس دزد سر زده را تار و مار کرد

اهل بر روی زمین جستیم نیست / عشق را یک نازنین جستیم نیست

ای سرمه‌کش بلندبینان / دربازکن درون‌نشینان

بهار تازه دمید ای به روی رشک بهار / بیا و روز مرا خوش کن و نبید (شراب) بیار