شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 23374

ای که در کوی خرابات مقامی داری / جمّ وقت خودی ار دست به جامی داری

ای که مهجوری عشّاق روا می‌داری / عاشقان را ز بر خویش جدا می‌داری

باز مخمورم، کجا شد ساقی، آن ساغر کجاست؟ / تشنگان عشق را‌ آن آب چون آذر کجاست؟

تو را که هر چه مراد است در جهان داری / چه غم ز حال ضعیفان ناتوان داری

جوانی سر از رای مادر بتافت / دل دردمندش به آذر بتافت

چون سنبل تو سلسله بر ارغوان نهاد / آشوب در نهادِ منِ ناتوان نهاد

میوه‌ات باید که شیرین‌تر شود / چون رسن تابان نه واپس‌تر رود

چه حاصل از تماشای رخ حور / به چشمی چون چراغ صبح بی‌نور

تو را با حق آن آشنایی دهد / که از دست خویشت رهایی دهد (قاعده 2)

هر چه از دونان به منّت خواستی / در تن افزودیّ و از جان کاستی (قاعده 2)

رو تو ترک غیر کن عطار شو / وانگهی از خواب خود بیدار شو (قاعده 1)

ای دفتر حُسن تو را فهرست خطّ و خال‌ها / تفصیل‌ها پنهان شده در پرده اجمال‌ها (قاعده 1)