شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 19521

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود

حلقۀ پیر مغان از ازلم در گوش است

بر سر تربت ما چون گذری همت خواه

برو ای زاهد خودبین که ز چشم من و تو

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید / که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل / که بر گل اعتمادی نیست گر حُسن جهان دارد

به اظهار هستی مشو داغ خجلت / همان به که این عیب پوشیده باشد

من از رنگ صلاح آن دم به خون دل بشستم دست / که چشم باده‌پیمایش صلا بر هوشیاران زد

دولت جاوید به طاعت در است / سود مسافر به بضاعت در است

تنت زورمند است و لشکر گران / ولیکن در اقلیم دشمن مران

بی تو در هر گوشه پایی در گل است / وز تو در هر خانه دستی بر سری

پرده برانداز شبی شمع‌وار / تا همه سوزیم به پروانگی

دل ز اندیشه او پاک بشوی ← $-U--UU--U-$ 

سیه‌زلف آن سرو سیمین من ← $-U--U--U--U$

عدل چه افتاد که منسوخ شد ← $-U--UU--UU-$

ای بخارا شاد باش و دیر زی ← $-U-U-U---U-$