شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 25484

آمد آمد نگار پوشیده/ صنم خوشعذار پوشیده

علم تو فضول جهل برده/ حلم تو غرور کفر داده

ز لقمه‌ای که بشد دیده تو را پرده/ مخور تو بیش که ضایع کنی سراپرده

دلم چو دیده و تو چون خیال در دیده / زهی مبارک و زیبا به فال در دیده

صولت برد آرمیده بود و اوان دولت ورد رسیده.

توانگری به هنر است نه به مال؛ و بزرگی به عقل است نه به سال.

ارادت بیچون، یکی را از تخت شاهی فرود آرد و دیگری را در شکم ماهی نکو دارد.

دل به غیر او نبستیم و ره به غیر او نبردیم.

دامن گردون پر از خون جگر بینم به صبح / بس که در مهر تو اشک از چشم اختر می‌چکد

یاران همه مخمور و قدح پر می ناب است / ما جمله جگر تشنه و عالم همه آب است

بخت بد بین که به سروقت من آن سرو روان / آمد از لطف زمانی که زمین‌گیر شدم

هرکس که دل به دست بتی داد همچو من / سنگی گرفت و شیشه ناموس را شکست

خرد زنده جاودانی شناس / خرد مایه شادمانی شناس

کریمان را به دست اندر درم نیست / خداوندان نعمت را کرم نیست

بیا ساقی می ما را بگردان / بدان می این قضاها را بگردان

نه دستی داشتم بر سر، نه پایی داشتم در گل / به‌دست خویش کردم این چنین بی‌دست و پا خود را