شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18657

به حضرت تو، که یارد، که قصّه‌ای ز من آرد؟ / به غیر باد و بر آنم که باد، نیز نیارد                                                      یارد

اگر نسیم نماید، کسالتی به رسالت / سلام من که رساند، پیام من که گذارد؟                                                           نماید

نسیمی از سر زلف تو می‌خرم به دو عالم / وگر چه خود همه عالم، نسیم زلف تو دارد                                               دارد

به روز وصل خودم وعده داده بودی، سلمان / در این هوس، همه شب‌های تیره روز شمارد                                       شمارد

یک

دو

سه

چهار

جام مینایی می سدّ ره تنگ‌دلی است                                                 منه از دست که سیل غمت از جا ببرد

نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد                                                    بختم ار یار شود رختم از این جا ببرد

باغبانا ز خزان بی‌خبرت می‌بینم آه                                                       از آن روز که بادت گل رعنا ببرد

راه عشق ارچه کمینگاه کمان‌داران است                                               هرکه دانسته رود، صرفه ز اعدا ببرد

از جای می برد همه کس را فلک ولی                              هرگز ز جای خویش فراتر نمی شود 

که حیف است از این جا فراتر شدن                               دریغ است محروم از این در شدن

چو گردون گرد عالم چند گردی                                     ز خود کامی فراتر شو به مردی

بدین صفت که تویی دل چه جای خدمت توست             فراتر آی که ره در میان جان داری