شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - فصل یکم | آزمون شماره 31370

زمان خوشدلی دریاب و دُر یاب/که دائم در صدف گوهر‌ نباشد

مرا از توست هر دم تازه عشقی/ تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

به ترانه‌های شیرین به بهانه‌های زرین/بکشید سوی خانه مه خوب خوش لقا را

هر شبم با غم هجران تو سر بر بالین/روزی ار با تو نشد دست در آغوش مرا

نه چندان بخور کز دهانت برآید/ نه چندان که از ضعف جانت برآید

به تمنای گوشت مردن به/ که تقاضای زشت قصابان

هر که بر خویشتن نبخشاید/ گر نبخشد کسی بر او شاید

بلندی از آن یافت کاو پست شد/ درِ نیستی کوفت تا هست شد