شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19103

حکایت از لب شیرین دهان سیم اندام/ تفاوتی نکند گر دعاست یا دشنام

کسان را دِرم داد و تشریف و اسب/ طبیعی است اخلاق نیکو نه کسب

به چشم‌های تو دانم که تا ز چشم برفتی/ به چشم عشق و ارادت نظر به هیچ نکردم

به جای خاک، قدم بر دو چشم سعدی نه/ که هر‌که چون تو گرامی بود به ناز آید

علی موسوی گرمارودی، خواجه نصیرالدّین توسی

علی موسوی گرمارودی، خواجه نظام‌الملک توسی

محمّد بن زید توسی، خواجه نظام‌الملک توسی

محمّد بن زید توسی، خواجه نصیرالدّین توسی

منم که گوشه میخانه خانقاح من است / دعای پیر مغان ورد صبحگاه من است

گرم ترانه چنگ صبوح نیست چه باک / نوای من به سحر آه عذرخواه من است

غرض ز مسجد و میخانه‌ام وصال شماست / جز این خیال ندارم خدا گواه من است

از آن زمان که بر این آستان نهادم روی / فراز مسند خورشید تکیه‌گاه من است

به چشم عشق توان دید روی یوسف جان را / تو چشم عشق نداری تو مرد وهم و قیاسی

خود گرفتم که نگویم که مرا واقعه‌ایست / دشمن و دوست بدانند قیاس از سخنم

 ز بانگ ناله من گوش چرخ کر می‌گشت / قیاس کن که دلم را چه تیر عشق رسید

 هان تا قیاس کار خود از دیگران نگیری / کار تو دیگرست تو چون دیگران نباشی