شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 11518

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم / کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

کلّ یومٍ هو فی شأن بخوان / مر ورا بی‌کار و بی‌فعلی مدان

العرفن با آب غلمان چشمه سار حور را / شیوه جنّات تجری تحتها الانهار داشت

کشت عمل ما را هنگام درو آمد / داس مه نو بنگر در مزرع انسانی

در کنار من ز گرمی بر کناری ای دریغ/ وصل و هجران و غم و شادی به ‌هم باشد مرا

زلف را به رخ افشان کرد و صبح ما تاریک/ کفر را تماشا کن کاو حجاب ایمان شد

از دشمن و از دوست گریزیم و عجب نیست/ سرگشته نسیم از گل و از خار گریزد

منعم مکن از دیدن قد و رخ و چشمش/ من انس به سرو و گل و بادام گرفتم

گرم شو از مهر وز کین سرد باش.

من از آن روز که در بند توام آزادم.

عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است.

چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است