شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 3 (رشته انسانی) - درس 2: یگانه‌ی بی‌همتا | آزمون شماره 6184

کسی نمی تواند مستقل از خداوند در امور جهان دخالت کند و مثلاً بیماری را شفا بخشد یا مشکلی را رفع کند.

اگر خداوند به کسی اذن دهد، آن شخص نیز می تواند در محدودة اجازة خداوند در عالم تصرف نماید.

در تصور چند خدایی هریک از آنان باید کمالاتی را دارا باشند که دیگری ندارد وگرنه عین هم می شوند.

خداست که جهان را اداره می کند و به سوی مقصدی که برایش معین کرده است هدایت می نماید.

«مَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ» - «وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ»

« مَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ » - « قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ »

« للَّهُ نُورُ السَّمَوَتِ وَالْأَرْضِ » - « قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ »

« للَّهُ نُورُ السَّمَوَتِ وَالْأَرْضِ » -«وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ»

استقلال بخشی به فاعلیت انسان

استقلال بخشی به انسان در مالکیت اموالش

واگذاری حق تصرّف در امور از جانب خدا به انسان

مسیر و مجرا قرار ندادن انسان در سرپرستی امور

با توجه به استدلال های این ایه، بر مشرکان دارای عقل سلیم واجب نیست که در برابر حق تسلیم شده و باطل را طرد کنند

مقتضای ربوبیت خدا این است که خدا حاکم همۀ نفع ها و ضرر ها باشد 

با توجه به استدلال های این آیه، اتخاذ ربی غیر از خدای تعالی و فرض اینکه اولیاء مردم باشند امری غیر معقول نیست 

مشرکان خالق را یکی نمی دانستند و قائل به توحید در خلقت نبودند