شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18031

چو مهر دوست بر دل تافت این ویرانه روشن شد / سراسر مشعلی شد دل تمام خانه روشن شد

هرکسی‌ ویرانه‌ی خود را عمارت می‌کند / ما به تعمیر دل بی پا و سر ویران شدیم

شد دلم ویران ز سنگ‌انداز هجرانت، ولی / شادمانم چون تو دایم گنج آن ویرانه‌ای

خانه‌ی هستیش از سیل فنا ویران باد / هر که از روی صفا خدمت میخانه نکرد

گورخانه راز تو چون دل شود / آن مرادت زودتر حاصل شود

تا توانی رهروا هوشیار باش / راز جانت را مکن با خلق فاش

ترجمان راز دل باشد که دیده است ای عجب / ترجمان بی‌حدیث و رازداری بی زبان

همی بنشین و ما را منتظر باش / مهل کان راز گردد پیش کس فاش

عالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشت / فتنه‌انگیز جهان نرگس جادوی تو بود؛ (نهاد)

دوش در حلقۀ ما قصّۀ گیسوی تو بود / تا دل شب سخن از سلسلۀ موی تو بود؛ (متمم)

عشق آمد آنچنان به دلم در زد آتشی / کز وی هزار سوز مرا در جگر فتاد؛ (مفعول)

سعدی ز خلق چند نهان راز دل کنی / چون ماجرای عشق تو یک یک به در فتاد؛ (مفعول)

خود آینه‌ای در دو جهان حسن تو را نیست / درگاه تجلّی به‌جز از دیده نظّار

چه مهر است آن نمی‌دانم که عالم هست در آتش / ز روی خویش بخشد نور هر دم چشم بینا را

ساکن نشود بحر دل مغربی از جوش / یا رب ز چه بادست که در جنبش و جوش است

روی تو عیان است ولیکن چه توان کرد / ادراک اگر می‌نکند دیده اعمی