شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 2851

گرچه با جان نیست بازی در پذیر

سوختی جانم چه می‌سوزی مرا 

ز تو در ما فتاده شور و شرر

سوختی بیچاره را زآن گفت خام

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن 

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن 

مفتعلن فاعلات مفتعلن فع

پای ما لنگ است و منزل بس دراز                         دست ما کوتاه و خرما بر نخیل

ای آن‌که غمگنی و سزاواری                               واندر نهان سرشک همی‌باری

من دوست می‌دارم جفا کز دست جانان می‌برم                  طاقت نمی‌دارم ولی افتان و خیزان می‌روم

مرا به روز قیامت مگر حساب نباشد                           که هجر و وصل تو دیدم چه جای موت و اعادت

بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید                از یار آشنا سخن آشنا شنید  (مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن)

نفس برآمد و کام از تو برنمی‌آید          فغان که بخت من از خواب درنمی‌آید  (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فع‌لن)

می‌وزد از چمن نسیم بهشت            هان بنوشید دم به دم می‌ ناب (مفتعلن مفتعلن فاعلن)

روی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر      پیش شمع آتش پروانه به جان گو درگیر  (فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فع‌لن)