شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 10061

لغات ادبی قدیم در شعر سبک هندی فراوان است.

به دلیل کم‌توجهی شاعران کوچه و بازار به آرایه‌های ادبی، بدیع و بیان جز به صورت طبیعی و تصادفی کمتر استفاده شده است.

آثار همه در سطح باقی‌مانده و به خلق آثار بزرگی چون شاهنامه و مثنوی منجر نشده است.

ردیف‌های طولانی و خوش‌آهنگ رایج شد.

مسلط بودن قالب قصیده به سبک تک‌بیت‌گویی در شعر شاعران سبک هندی

صورتگرا بودن شعر سبک هندی به سبب استفاده از مضامین تازه

ورود لغات مربوط به مذاهب و آداب و رسوم هندوان در حوزه شعر و ادب

بی‌توجهی به زبان و ورود واژه‌های عامیانه در شعر

و از این قبیل است تصوّرکردن اموال نفیسه‌ای که دارد از مساکن و املاک و باغات و اسبان و اشتران و جواهر و نقود بدون این‌که فایده‌ای بر آن مترتّب باشد.

گاه مسافرین او را جزیره تصوّر کرده و علما در عجایب دریاها کتاب‌های بسیار ساخته و دفاتر بی‌شمار پرداخته‌اند.

از مختصران بی‌بصران نظاره این دقایق و اعتبار بدین حقایق درست نیاید و اِلّا این غرایب مستور نیست.

چون خلق در کار او متحیّر شدند و کارهای عجایب از او بدیدند، زبان دراز کردند و سخن او به خلیفه رسانیدند.