شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20957

نهاد

مسند

مفعول

متمّم

درد فراق من کشم ناله به نای چون رسد / آتش عشق من برم چنگ دوتا چرا بود؟

همچو ملح اندر طعام است این مزاح اندر کلام / این سخن فرمود آن کاو (کو) بد نبی را جانشین

هست بر سمع و بصر مهر خدا / در حجب بس صورت است و بس صدا

شد آن زمان که ز ناایمنی شقایق سرخ / چو چشم شیر محیب آمدی به چشم غزال

ز چرخ آمد قضا نه از کام مردم / ازیرا بنده آمد نام مردم

نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ / که سبکباری خود را به خزان نگذاری

ای روح‌بخش بی بدل وی لذت علم و عمل / باقی بهانه است و دغل کاین علّت آمد وان دوا

آه این‌چنین اگر شکند آستین سعی / پیراهن سپهر، قبا می‌کنیم ما

نه ز هجران تو غمگین نه ز وصلت شادم                                 که بد و نیک جهان گذران می‌گذرد

دو روزی بگذرد گو ناخوش از هجرش به من هاتف                    که بگذشته است بر من در وصالش روزگاری خوش

خزان چو بگذرد از پی بهار می‌آید                                            خزان عمر ندارد ز پی بهار افسوس

خشک و تر زمانه رنگ بقا ندارد                                              معلوم می‌توان کرد از شبنم و شرارش