شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9534

داغ پنهانم نمی بینند و مهر سر به مهر / آن چه بر اجزای ظاهر دیده اند آن گفته اند

آید هنوزشان ز لب لعل بوی شیر / شیرین لبان نه شیر که شکّر مزیده اند

رنگ دستت نه به حنّاست که خون دل ماست / خوردن خون دل خلق به دستان تا چند؟

نه من از دست نگارین تو مجروحم و بس / که به شمشیر غمت کشته چو من بسیارند

١

٢

٣

۴

پسرک به ما که مانند خودش مسرور و سرمستیم، عرض تهنیت کرد. رفیقی خوش‌خلق و بذله‌گو که عندلیب انجمن اُنس ما محسوب می‌شد.

در شرایط طاقت‌فرسای اسارت باید کاری می‌کردیم. در آن روزهای غربت، نیازمند امید بودیم تا روحمان در زندان بعثی‌ها نپوسد.

شهر عرصه روز محشر را به خاطر می‌آورد. دیری نگذشت پرچم روس‌ها در خاک آقشته به خون بی‌گناهان به اهتزاز درآمد.

خاک سوگند برداد به عزّت و ذوالجلالی حق که مرا مبر که من طاقت قُرب ندارم، من نهایت بعد اختیار کردم.