شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15944

دولت عشق تو آمد عالم جان تازه کرد / عقل،کافر بود آن رخ دید و ایمان تازه کرد

تا ز عهد حسن تو آوازه شد در شرق و غرب / آسمان با عشق بازی عهد و پیمان تازه کرد

بر دل ما عید کرد اندوه تو وز صبر ما / آنچه دید او چاق و فربه،کشت و قربان تازه کرد

نور تو صحرا گرفت و اشک من دریا نمود / موسی آتش باز دید و نوح طوفان تازه کرد

گرت زندگانی نوشته است دیر / نه مارت گزاید نه شمشیر و شیر

وگر در حیاتت نمانده است بهر / چنانت کشد نوشدارو که زهر

ندیدمش روزی که ترکش نبست / ز پولاد پیکانش آتش نجست

کنونت به مهر آمدم پیشباز / نمی‌دانی‌ام از بداندیش باز

استعاره، تناقض، واج‌آرایی

اسلوب معادله، ایهام، استعاره

تشبیه، تشخیص، کنایه

کنایه، تلمیح، ایهام

چو گل بیرون شد از بُستان چه حاصل؟ / ز غلغل بلبلِ فریاد خوان را

آب از پی مرگ تشنه جُستن / هم کارآید ولی به شستن

اگر نه با تو نشینم مرا ز عشق چه باقی / و گر نه روی تو بینم مرا ز دیده چه حاصل

کنون ز ریزش ابر عطاش رشحه چه حاصل؟ / چنین که برق غمش سوخت کشتزار امیدم

سر به خاک آورد امروز آن که افسر داشت دی           تن به دوزخ برد امسال آن‌که گردن بود پار

تا گشودم دیدة روشن در این ظلمت‌سرا        خرج اشک و آه شد جسم نزارم همچو شمع

عمر شیرازة گل‌های چمن ده روزه است                     خرّم آن گل که پریشان نشود دفتر او

صبر بر داغ دل سوخته باید چون شمع           لایق صحبت بزم تو شدن آسان نیست