شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 23991

رسید موسم آن کز طرب چو نرگس مست/ نهد به پای قدح هر که شش درم دارد (مجاز-تشبیه)

قطع امید کرده نخواهد نعیم دهر/ شاخ بریده را نظری بر بهار نیست (تلمیح-تشخیص)

نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید/ که کند شکوه ز هجران لب شیرینی (مجاز-تلمیح)

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد/ بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد (تشبیه-استعاره)

سیاوش ز گفتار او شاد شد/ حدیث فرستادگان باد شد

شد آن تخت شاهی و آن دستگاه/زمانه ربودش چو بیجاده کاه

دلش تنگ‌تر گشت و ناپاک شد/ گشاده‌زبان پیش ضحاک شد

ز هُرّای درندگان چنگ دیو/ شده سست از خشم کیهان خدیو

بر طرف چمن سرو سهی سر نفرازد / امروز که آن سرو خرامان من آنجاست (کاربرد نغمه حروف و تشخیص)

تا برفتی نشدی از دل تنگم بیرون / گرچه تحقیق ندانم که مقام تو کجاست (کاربرد تاریخی فعل ماضی)

گر نفس راه می‌زندت کاین طریق نیست / از ره مرو که پیر خرد رهنمای توست (کاربرد ضمیر متصل در نقش مفعول)

دوش گفتم بنشین زان که قیامت برخاست / فتنه برخاست چو آن سرو خرامان برخاست (کاربرد تضاد و تکرار)

به صدق کوش که خورشید زاید از نفست / که از دروغ سیه‌روی گشت صبح نخست

شیر در بادیة عشق تو روباه شود / آه از این راه که در وی خطری نیست که نیست

هر باد که از سوی بخارا به من آید / با بوی گل و مشک و نسیم سمن آید

من همان‌دم که وضو ساختم از چشمة عشق / چار تکبیر زدم یک‌سره بر هرچه که هست