شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 19746

ز افراسیاب دهر خراب است ملک دل / دردا که زور رستم دستان نیافتم (استفاده از تشبیه)

شو که سلطان فتنه را همه سال / سپهی به ز زلف و خال تو نیست (عینی‌گرایی)

دیده شوخ تو را کشتن خلق آیین شد / تا کی این ظلم؟ در این دیده همانا نم نیست (کاربرد دستور تاریخی)

کرده‌ام توبه ز می‌ خوردن لیک / لب میگون تو توبه‌شکن است (کاربرد تناسب آوایی)

استفاده از صفت جمع برای موصوف جمع در ترکیب وصفی «واقعات غرایب»

استفاده از «را» مفعولی در عبارت «واقعات غرایب که خاص او را بود.»

گفتن اسرار به خلق از سوی عارف باعث این شده بود که مشایخ از عارف اِبا کنند.

استفاده از واژگان عربی

هر کجا بیماری نشان یافتم که در وی امید صحت بود، معالجت او بر وجه حِسبَت بر دست گرفتم. [کاربرد واژگان عربی]

به صواب آن لایق‌تر که بر معالجت، مواظبت نمایی و بدان التفات نکنی که مردم قدر طبیب ندانند. [حذف فعل]

به برکت این افسون، نه کسی مرا بتوانستی دید و نه در من بدگمانی صورت بستی. [استفاده از دستور تاریخی در فعل]

طایفه‌ای را از امثال خود در مال و جاه بر خویشتن، سابق دیدم. [کاربرد «را» به معنی برای]