شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 8512

بیستون کندن فرهاد نه کاری است شگفت / شور شیرین به سر هر که فتد کوهکن است

 پدرم روضة رضوان به دو گندم بفروخت / من چرا ملک جهان را به جویی نفروشم؟

 ناشناسی که به تاریکی شب / می‌برد شام یتیمان عرب

 گر به تلخی جان شیرینم نمی‌آمد به لب / کام دل کی از لب شیرین جوابت دیدمی

خدای من! یوسف دل را در چاه آرزوها رها مکن.

خدای من! بی شعلۀ محبت تو، چراغ دلم، افسرده است.

خدای من! در ظلمات گمراهی، یونس دلم را دریاب.

خدای من! با عشق تو، آتش بلاها بر من گلستان است.

مصراع اول

مصراع دوم

ترک سمرقندی و جوی مولیان

بوی جوی مولیان آید همی