شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16192

چون بگشایم ز سر مو شکن/ ماه ببیند رخ خود را به من

قطره باران که در افتد به خاک / زو بدمد بس گهر تابناک

چون بدوم سبزه در آغوش من / بوسه زند بر سر و بر دوش من

گفت: درین معرکه یکتا منم/ تاج سر گلبن و صحرا منم

تا نگردی آشنا زین پرده رمزی نشنوی / گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش

حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست / که آشنا سخن آشنا نگه دارد

راز درون پرده ز رندان مست پرس / کاین حال نیست زاهد عالی‌مقام را

گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم‌رو / کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع

بهتر از این کرم بود جرم تو را گنه تو را / شرح کنم که پیش من بر چه نمط فغان کنی (: روش)

آن دل که به هر معرکه‌ای داد‌رسم بود / فریاد که اندر صف غوغای تو افتاد (: میدان جنگ)

دارم از خوف و رجا کشتی سرگردانی / که نه در ورطه بماند نه به ساحل برود (: زمین پست)

فتنه صد انجمن، آشوب صد هنگامه‌ایم / گر به ظاهر چون شراب کهنه خاموشیم ما (: شلوغی)