شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31361

چه گویم من از گردش روزگار/ ز ناپایداری این کج‌مدار

چه گیری سخت دنیا را که دارد/ کمال سستی و بی‌اعتباری

جهان را نیست هرگز استواری/ زمان را نیست جز بی‌اعتباری

به عزت مردن از بی‌اعتباری زیستن خوشتر/ چراغ روز را پروایی از کشتن نمی‌باشد

حذف فعل به قرینه لفظی

استفاده از واژگان عربی

آوردن (ی) پایان فعل معادل (می) استمراری

روشنی و سادگی و روانی زبان

به مجموعۀ ویژگی‌هایی که شاعر در نحوۀ بیان اندیشه به کار می‌گیرد، «سبک شعر» می‌گویند.

محمدتقی بهار برای شعر فارسی شش نوع سبک و دوره قائل است که دورۀ بازگشت، مشروطه و معاصر جزو این تقسیم‌بندی‌ها هستند.

دورۀ ساده‌نویسی که از سال 1300 ه_ . ق تا امروز را شامل می‌شود، از تقسیم‌بندی‌های بهار برای نثر فارسی است.

نخستین آثار نظم زبان فارسی بعد از اسلام، ابتدا در خراسان بزرگ و سپس در سیستان پدید آمد.

خُنُک (خوشا) آن که آسایش مرد و زن/ گزیند بر آرایش خویشتن

طریقت به جز خدمت خلق نیست/ به تسبیح و سجاده و دلق نیست

الا تا درخت کرم پروری/ گر امیدواری کز او بر خوری

تا به گریبان نرسد دست مرگ/ دست ز دامن نکنیمت رها