شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 8499

تاب در زلف داد و هر مویش / در دلم صدهزار تاب انداخت 

دریاب مرا که طاقتم نیست / انصاف بده که جای آن هست 

سلسلۀ موی دوست، حلقۀ دام بلاست / هر که در این حلقه نیست، فارغ از این ماجراست

آن ماه برای کس نمی‌آید / کو با غم خویش بس نمی‌آید

تاب در زلف داد و هر مویش / در دلم صدهزار تاب انداخت 

سرّ من از ناله من دور نیست / لیک چشم و گوش را آن نور نیست

چون ز مرغ سحر فغان برخاست / ناله از طاق آسمان برخاست

تا تو کردی به سوی ما نظری / ملک هر دو جهان مُسخّر ماست

رکن دوم مصراع اول، دارای تقطيع هجایی «-u-u» است.

کلمه «یار» دارای هجای بلند است.

وزن بیت، «مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن» است.
 

کلمه «ضايع» با کلمه «نازل» هم وزن است

بر عدد ذره جان فدای تو کردی/ چرخ فلک گر بدی مه تو بهایی

آنکه برو گفته‌ای سرود و غزل/ از تو گسست و تو زو نمی‌گسلی

روی مکن هر سوئی و باز مگرد/ از سخن خویش مباش چو گوی

صبح دوم شد سپیده تابانا/زهره هویدا و ماه پنهانا