شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19495

چنان ننگش آمد ز کار هجیر / که شد لاله رنگش به کردار قیر ← خشم 

چو سهراب شیر اوژن او را بدید / بخندید و لب را به دندان گزید ← اعجاب 

بپوشید درع سواران جنگ / نبود اندر ان کار جای درنگ ←شجاعت در جنگ آوری

کمان را به زه کرد و بگشاد بر / نبد مرغ را پیش تیرش گذر ← مهارت 

آتشی در زد چنان مرگش که مردم را بسوخت / جز لبان و دیده‌هاشان هیچ خشک و تر نماند

آتش که ظلم دارد می‌میرد و کفن نه / دود سیه حنوطش خاک کبود بستر (حنوط: کافور که بر مُرده می‌نالند.)

پس از هلاک تنم گر به دجله غرق کنند / ز سوز آتش دل دود خیزد از کفنم

ز بی‌نوایی مشتاق آتش مرگم / چو آن کسی که به آب حیات شد مشتاق

جز از جام توحید هرگز ننوشم / زنی گر به تیغ ستم گردن من

نه تسلیم‌ و سازش‌، نه‌ تکریم‌ و خواهش / بتازد به‌ نیرنگ‌ تو، توسن‌ من

کنون‌ رود خلق‌ است‌، دریای‌ جوشان / همه‌ خوشۀ خشم‌ شد خرمن‌ من

 من‌ آزاده‌ از خاک‌ آزادگانم‌ / گل‌ صبر می‌پرورد دامن‌ من

من از خدای بخواهم که در مکان شرف                                                               تو را به دولت و نیک‌اختری مکین دارد

همواره در مقام جلالت تویی مقیم                                                                    پیوسته در مکان سعادت تویی مکین

از آن زمان که مکان و مکین شدند ایجاد                                                            ندید هیچ مکان چون تو در زمین مکین

هر مکانی که شرف راست ازو یابد بر                                                              هر مدیحی که سخا راست بدو گردد باز