شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 24750

زبان پارتی،‌ در دوره‌ اشکانیان رایج بود و تا اوایل دوره‌ ساسانی نیز آثاری به این زبان، نوشته می‌شده است.

آثاری مانند «درخت آسوریک» و «یادگار زریران» هر دو اصل پارتی دارند.

آثاری که به زبان پهلوی نوشته شده، بیش‌تر آثار تعلیمی هستند مانند یادگار زریران.

از آن‌جا که زبان پارسی میانه یا پهلوی، میان فارسی باستان و فارسی دری قرار داشته است، آن را فارسی میانه نامیده‌اند.

نظم و نثر فارسی در این دوره شکوفا شد و سنت‌های فرهنگی کهن رواج یافت.

بسیاری از اصطلاحات علمی، ادبی، دینی و سیاسی جدید از راه ترجمۀ متون عربی وارد فارسی دری شد.

در آغاز این دوره، به دلیل گسترش زبان فارسی، دانشمندان ایرانی آثار خود را به فارسی می‌نوشتند.

سخنوران بزرگی چون رودکی، فردوسی و عنصری، اهمیت ادبی این دوره را بالا برده‌اند.

زبان پارتی در شمال و شمال شرقی ایران متداول بود.

زبان پارتی، در دوره اشکانیان رایج بود و یکی از شاخه‌های فارسی میانه محسوب می‌شد.

آثار ادبی پهلوی به دلیل اهمیت سنت شفاهی در ایران پیش از اسلام، غالباً به کتابت درنیامده بود.

بیش‌تر آثار دینی زردتشتی مانند یادگار زریران اصل پهلوی دارند.