شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 17664

نـِ  شین  َ  د: فعولن؛U--/بـِ  خا نَد؛فعولن؛U--

نشی ند؛فعول؛U-/بِ خا نَد،فعول؛U-

نـِ شی نَد؛فعولن؛U--/بـِ  خا نَد؛فعولن؛U--

نشی ند؛فعول؛U--/بخا نَد؛فعولن؛U--

دلق ازرق به می لعل گرو خواهم کرد: دلقِ اَزرق بِ مِیِ لَعل گِرُ خواهم کرد

مگذر از یار و در این واقعه مگذار مرا: مگذَرَز یارُ دَرین واقِعِ مَگذار مَرا

در حلقه‌ دردی‌کشان بِخرامُ و گیسو بَرفِشان: دَر حَلقِ یِ دُردی‌کِشان بخرامُ گیسو بَرفشان

بت‌پرستان پیش رویش بشکنند اصنام را: بُت‌پرستان پیش رویَش بِشکَنن

خُنُک آن زمانی که ساقی تو باشی / بریزی تو بر ما قدح‌های جانی

چه گویم چه دانم که این داستان / فزون است از حدّ و امکان ما

نجاتی است جان را ز غرقاب غم / چو کشتیّ نوحی به جیحون غم

چون از سر بگیرم بوَد سروَر او / چو من دل بجویم بوَد دلبر او