شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 16208

کاروان

گفته شد

عاشقم

تاکستان

ترازو گر نداری پس تو را زو ره زند هرکس / یکی قلبی بیاراید تو پنداری که زر دارد = بیاراید

یک سر مو از غم تو نیست که اندر تن من / آب حیاتی ندهد یا گهری می‌نشود = می‌نشود

هرگز گران جانان بود چون درد در پایان بود / آن‌گه رود بالای خم کان درد او یابد صفا = هرگز گران

روزی‌ست اندر شب نهان ترکی میان هندوان / شب ترکتازی‌ها بکن کان ترک در خرگاه شد = روزی‌ست

گواهی امین است بر درد من/ سرشک روان بر رخ زرد من

چو این کاخ دولت بپرداختم/ بر او ده در از تربیت ساختم

یکی تیغ داند زدن روز کار/ یکی را قلمزن کند روزگار

سحر بلبل حکایت با صبا کرد/ که عشق روی گل با ما چه‌ها کرد