شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12476

دامی به راهی می‌‌زنم، مرغی به دامی می‌‌زنم

نظر آوردم و بردم که وجودی به تو ماند

آب چه دانست که او گوهر تابنده شود

گویی چه شد کان سرو بن با ما نمی‌‌گوید سخن

سلیمان است گویی درعماری

نمی‌دانم رطب را چاشنی چیست

نه منظوری که با او می‌توان گفت

خرامان از درم بازآ کت از جان آرزومندم

ترازو گر نداری پس تو را زو ره زند هرکس / یکی قلبی بیاراید تو پنداری که زر دارد = بیاراید

یک سر مو از غم تو نیست که اندر تن من / آب حیاتی ندهد یا گهری می‌نشود = می‌نشود

هرگز گران جانان بود چون درد در پایان بود / آن‌گه رود بالای خم کان درد او یابد صفا = هرگز گران

روزی‌ست اندر شب نهان ترکی میان هندوان / شب ترکتازی‌ها بکن کان ترک در خرگاه شد = روزی‌ست

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایبان دارد

گوهر پاک بباید که شود قابل فیض

عشق بازی را تحمل باید ای دل پای دار

ز هم‌صحبت بد جدایی جدایی