شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 13435

در اندیشۀ ادیبان این دوره، صنایع ادبی جای تعمّق و تفکّر را گرفت.

به وجود آمدن سستی و ضعف در ساخت دستوری جملات نثر از ویژگی‌های دیگر این دوره است.

در این دوره، کتاب‌های عرفانی معتبری نوشته شد.

به علت کشتن یا متواری ساختن فضلا و نابودی کتابخانه‌ها، از صحّت و اتقان مطالب کاسته شد.

از او هر چه اندر خورد با خرد / دگر بر ره رمز و معنی برد

فرستاده‌ای چون هژبر دژم / کمندی به فتراک بر شست خم

دگر هفته مر بزم را کرد ساز / مهانی که بودند گردن‌فراز

مدام این دو چون حاجبان بر درند / ز سلطان به سلطان خبر می‌برند

شکفته لالۀ نعمان بسان خوب رخساران/ به مشک اندر زده دل‌ها، به خون اندر زده سرها (واقع‌گرایی یا توجه به دنیای درون)

وان گاه ز جان آینه‌ای ساز مدام/ آن آینه در مقابل جانان دار (رواج روحیه عرفانی و اخلاقی)

حافظ ز خوبرویان بختت جز این قدر نیست/ گر نیستت رضایی، حکم قضا بگردان (باور به قضا و قدر)

شب هجران تو از روز قیامت کم نیست/ غالباً روز قیامت شب هجران باشد (فراق)