شرکت در آزمون آنلاین عربی، زبان قرآن 1 - درس چهارم

عَیّن غیر المناسب للمفهوم:

(اِنَّ الحسناتِ یُذهِبنَ السیئاتِ(: بدی گرچه کردن توان با کسی/ چو نیکی کنی بهتر آید بسی!

(فَمن یَعمَل مِثقالَ ذرَّةٍ خَیراً یَرَهُ(: از مکافات عمل غافل مشو/ گندم از گندم بروید، جو ز جو

(رَبِّ إنّی لِما أنزَلتَ الَیَّ مَن خیرٍ فقیر(: بگفتا خدایا که دارم نیاز/ تو خیری ز سویت برایم بساز

(و عبادُ الرّحمنِ الذین یَمْشُونَ عَلَی الأرض هَوناً(: افتادگی آموز اگر طالب فیضی/ هرگز نخورد آب زمینی که بلند است.

عیّن الخطأ:

حَفلَة = مَهرجان

بَثَّ = نَشَرَ

نُزول\[ \ne \] صُعود

عَمیل = عَدو

«کاتب مع صدیقک فإنّ مکاتبتک تُفَرّح صدیقک» عیّن الصحیح حَسَب الجملة:

«کاتب»: فعل ماضٍ

«تفرّح» به معنی «شاد کرد»

«تفرّح» به معنی «شاد می‌شود»

«مکاتبة» مصدر لا فعل

عیّن الخطأ:

هم أکرَموا

نحن اِمتحنا

هنّ یحزنّ

أنتِ أحسنی

(إنّ هذه اُمّتکم اُمّة واحدة و أنا ربّکم فاعبدون) عیّن الصحیح لترجمة الاٰیة الکریمة:

بی‌شک این امت شما است که امتی یگانه است و من پروردگار هستم، پس مرا عبادت کنید.

قطعاً امت شما امتی واحد و من پروردگارتان می‌باشم، پس مرا عبادت کنید.

همانا این امت شماست، امتی یگانه و من خدا هستم، پس مرا پرستش کنید.

بی‌گمان این امت شماست، امتی یگانه و من پروردگارتان هستم، پس مرا پرستش کنید.

شرکت در آزمون آنلاین عربی، زبان قرآن 1 - درس چهارم | آزمون شماره 4876