شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 1737

جامه - باز

سبزینه- دارو

قانون - اشارات

خطّاط- خاطی

از روی و رای خویش مه و آفتاب جوی / از قدر و بذل خویش سپهر و سحاب خواه

از لطف خود به جان مؤالف ثواب بخش‌ / وز قهر خود به جای مخالف عقاب خواه

اقبال و بخت و شوکت و فر هم‌عنان طلب/ تأیید و عون و فتح و ظفر هم‌رکاب خواه

بدخواه را ز چشمه رخشان تيغ خويش / سيراب ساز و چشمه عمرش سراب خواه

من در حجاب عشقم و او در نقاب شرم / ای وای اگر قدم ننهد در میان شراب

حدیث حسن تو و داستان عشق مرا / هزار لیلی و مجنون بر آن نیفزایند

موج‌ها خوابيده‌اند, آرام و رام / طبل توفان از نوا افتاده است

نه چنان گناهکارم که به دشمنم سپاری / تو به دست خویش فرمای اگرم کنی عذابی

عجب نیست از خاک اگر گل شکفت / که چندین گل‌اندام در خاک خفت

مطربا وقت است تا آری به سوی چنگ چنگ/ بلکه میبایست نگذاری دمی از چنگ چنگ

 طريقی فرا پيش گير و رهی/ همی رو كه از قيد هستی رهی

نرگس افسونگرش آهو شده / مستی آهو برش آهو شده

مرا به علت بیگانگی ز خویش مران / که دوستان وفادار بهتر از خویشند

این چه ژاژست این چه کفرست و فشار / پنبه‌ای اندر دهان خود فشار

ای مهر تو در دل‌ها وی مهر تو بر لب‌ها / وی شور تو در سرها وی سر تو در جان‌ها

مکن تا توانی دل خلق ریش / وگر می‌کنی می‌کنی بیخ خویش