شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17309

خون‌بهایی کز تو خواهم گر به خاک من گذشتی / طرّه‌ی مشکین پریشان کن به رسم سوگواری

هر که را با خط سبزت سر سودا باشد / پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد

بدین دو دیده که امشب تو را همی‌بینم / دریغ باشد فردا به دیگری نگرم

همیشه در دل من هر کس آمدی و شدی / تو برگذشتی و نگذشت بعد از آن دیّار

در حجرۀ مهجوران چون کلبۀ زنبوران               هم نیش کشیدستی هم نوش نهادستی

برگ‌ها هم‌رنگ باشد در نظر                            میوۀ هریک بود نوعی دگر

گر به مَثَل سنگ طور آینه گردد                        طاقت آن حسن بی‌مثال ندارد

حقا که تویی سایۀ حق گرچه به تحقیق           مه صد یک آن نور ندارد که تو داری

جام جهان‌نماست ضمیر منیر دوست                                               اظهار احتیاج خود آن‌جا چه حاجت است

حسن عالم‌گیر را هر جا که جویی حاضر است                                    هر غباری محمل لیلی است زین صحرا مرا

دل تازه می‌شود ز شراب کهن مرا                                                       این پیر زنده‌دل به جوانی برابر است

از دو عالم هر که برخیزد لوای دیگر است                                            دیدة هرکس که حیران است در دنبال اوست