شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10379

یک

دو

سه

چهار

علمدار تحوّل عظیم، غلغله و ازدحام - مائده و طعام - حضور کوتاه - لحن حماسی

مراتب قرب الهی - تقریض و ستودن - رجزخوانی پهلوانان - شیوایی و رسایی - خیره و متحیّر

جزر و مدّ آب هلال احمر - ضجر و مصادره - انفجار محیب - ابدال حق

دعای فرج و توسّل - رقاهت و بی شرمی - بی بارگی - خطوط و سطور - صدر مجلس

صائب از عشق چه سان قامت خود راست کند؟ / که فلک از ته این بار گران پس خم زد

ذرّه ناچیز ما بر گردن همّت گرفت / بار سنگین امانت را که گردون برنتافت

چند کشند اهل دل بار بلای آسمان / خود به کران نمی‌رسد جور و جفای آسمان

نداشت طاقت این بار آسمان و زمین / ظلوم ماست که شد عامل امانت عشق

 موش این بشنود و زود در بریدن بندها ایستاد که مطوّقه بدان بسته بود. گفت: نخست از آنِ یاران گشای.

 در وی شکاری بسیار و اختلافِ صیادان آنجا متواتر، زاغی در حوالیِ آن بر درختی بزرگ گشن خانه داشت.

در آن مواضع، از جهت گریزگاه روز حادثه صد سوراخ ساخته و هر یک را در دیگری راه گشاده.

 مطوّقه یاران را گفت: این ستیزه‌روی در کار ما به جد است و تا از چشم او ناپیدا نشویم دل از ما برنگیرد.