شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 18208

گوش سوی غزل و دیده سوی چشم غزال / سگ صیّاد ز چشمش نرود صورت رنگ

روح را کس نکند دستخوش نفس خصیس / عاقلان آینه‌ی چین نفرستند به زنگ

اگرت دیو طبیعت شکند پنجه‌ی عقل / چه کند آهوی وحشی چو شود صید پلنگ؟

کاروان از پس و ره دور و حرامی در پیش / بار ما شیشه و شب تار و همه ره خرسنگ

با بیننده‌گان، آفریننده را نمی‌توان دید.

کسی نمی‌تواند او را چنان که هست بستاید.

او فروزنده‌ی ماه و ناهید و مهر است.

برای بندگیِ خدا باید کمر ببندی.

محنت

مطیع

هجران

سبحان

گرچه برفتی از برم آن بنرفت از سرم / بر سر ره بیا ببین بر سر ره فتاده‌ام

زاده‌ِی اوّلم بشد زاده‌ی عشقم این نفس / من ز خودم زیادتم زانک دو بار زاده‌ام

چون ز بلاد کافری عشق مرا اسیر برد / همچو روان عاشقان صاف و لطیف و ساده‌ام

من به شهی رسیده‌ام زلف خوشش کشیده‌ام / خانه‌ی شه گرفته‌ام گرچه چنین پیاده‌ام