شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18857

بغض در عالم تو را ویران کند / همچو روبه طعمه‌ی شیران کند

ز ما گر خرده ای آمد بزرگی کن و زان بگذر / که آن بهتر که بر مستان ببخشایند هشیاران

ای محقق این دل از جان و جهان / محو گردان آشکارا و نهان

گفتی تمام زلزله شد خاک مطمعن / گفتی فتاد از حرکت چرخ بی قرار

ماتمکده‌ی خاک سزاوار وطن نیست / چون سیل، ازین دشت به شیون بگریزید

بذل جان در ره ناموس وطن چیزی نیست / بی‌وطن خانه و ملک و سر و تن چیزی نیست

نوجوانان وطن بستر به خاک و خون گرفتند /  تا که در بر شاهد آزادی و قانون گرفتند

درمان خود به دادن جان دید شهریار / عشقی که درد عشق وطن بود درد او

چو سیل اندر آمد به هول و نهیب / فتاد از بلندی به سر در نشیب

کشد تیغ زبان طعن بر خویش / جگر داری که با خود در جهاد است

به بال و پر مرو از ره که تیر پرتابی / هوا گرفت زمانی ولی به خاک نشست

در بن این پرده نیلوفری / کیست کند با چو منی همسری؟

 یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش                         می‌سپارم به تو از چشم حسود چمنش 

هرکس به زبانی صفت حمد تو گوید                                بلبل به غزل خوانی و قمری به ترانه

 ما را سر باغ و بوستان نیست                                       هر جا که تویی تفرج آن‌جاست

 نالیدن بلبل ز نو آموزی عشق است                                 هرگز نشنیدیم ز پروانه صدایی