شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 8544

تن تَ تن/تن تن تَ تن/تن ت ت تن/ت ت تن تن

تَ تن تن/تن تَ تَ تن/تن تن تَ تن/تَ تَ تن تن

تَ تن تن/تن تن تَ تن/تن تَ تن تن/تَ تَ تن تن

تَ تن تن/تن تن تَ تن/تن تَ تَ تن/تَ تَ تن تن

گفتم آخر درد خاقانی دوا یابد به صبر: گف تَ ما خِر / در دِ خا قا / نی دَ وا یا / بد بِ صبر

به فندق گل و ارغوان را بخست: بِ فن دُق / گُ لُ ار / غَ وان را / بِ خست

آنچه در آینه بینم نه منم: آن چِ در / آ یِ نِ / بی نم نَ / مَ نم

شد آبروی عاشقان زان خوی آتشناک تو: شد آ بِ رو / یِ عا شِ قان/ زان خو یِ آ / تش نا کِ تُ

چهار

چهارده

شش

هشت

به کوی مِی فروشانش به جامی برنمی گیرند/ زهی سجادة تقوا که یک ساغر نمی ارزد

من آن آیینه را روزی به دست آرم سکندروار/ اگر می‌گیرد این آتش زمانی ور نمی‌گیرد

صبا گر چاره داری وقت وقت است /که یار ما چنین گفت و چنان کرد

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل/ که بر گل اعتمادی نیست گر حُسن جهان دارد