شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8740

به گیتی ز بخشش بود مرد مِه                             تو گر گنج داری ببخش و منه

مدار و ببخش آن چه افزون بود                           وز اندازه خورد بیرون بود

اگر هزار گنه بینی از سپهر دو رنگ                        بر او ببخش که بخشیدنِ گناه، خوش است

بخل عیبی است که صد فضل بپوشاند و جُود        کیمیایی است که صد عیب هنر گرداند

من به مهر دل به پایان می‌رسانم روز را / ز آنکه بی‌آتش درون تیره‌ام را نور نیست

بزم بی‌شاهد نمی‌خواهم که پیش اهل دل / دوزخی باشد هر آن جنّت که در وی حور نیست

فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت / یار دیرینه ببینید که با یار چه کرد

بیا که بی‌تو ملولم ز زندگانی خویش / که در فراق رخت زندگی عذاب من است