شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 3: جهان عِلّی و معلولی | آزمون شماره 19980

میرداماد

ابن رشد 

علامه طباطبایی 

ابن عربی

وجوب‌ بخشی علت از آن روست که علت، شرط کافی برای تحقق معلول است.

«الشیء مالم یجب لم یوجد»، بیانگر تقدم وجوب بر وجود معلول است.

براساس این اصل، نظام هستی، نظامی قطعی و تخلف‌ناپذیر است.

تقدم وجوب بر وجود بیانگر وجود چیزی میان دو مرحله‌ی وجود و عدم است.

رابطه علیت صرفاً یک رابطه وجودی است که از هر رابطه دیگری در جهان عمیق‌تر است.

رابطه علیت رابطه‌ای قائم بر دو طرف رابطه نیست و فرض دو طرف رابطه شرط تحقق رابطه نیست.

وجود معلول متوقف بر وجود علت است و ممکن است وجود علت متوقف بر وجود علتی دیگر باشد.

آن‌گاه که می‌گوییم تا علت نباشد معلول نخواهد بود، «تا» علامت شرط است و با معلول همراهی دارد.

معلول با توجه به علتش امکان ذاتی دارد.

وجود معلول نسبت به وجود و عدم مساوی است.

علت، ذات معلول را از حالت تساوی خارج می‌کند.

معلول، توسط علت، واجب الوجود بالذات می‌شود.