شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12841

طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق/ که در این دامگه حادثه چون افتادم

گناه چشم سیاه تو بود و گردن دلخواه/ که من چو آهوی وحشی ز آدمی برمیدم

نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار/ چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

تا شدم حلقه به گوش در میخانۀ عشق/ هر دم آید غمی از نو به مبارک‌بادم

چو آسانت نشد دشوار بنشین/ چو افتادی در این دشوار دیگر

از صحبت من با تو، برخاست بسی فتنه/ دیوانه چو بنشیند با مست بود غوغا

چو پر داریم، پیراهن نخواهیم/ چو گندم می‌دهند ارزن نخواهیم

چو حافظ در قناعت کوش و از دنیای دون بگذر / که یک جو منّت دونان، دوصد من زر نمی‌ارزد

هرکه تماشای روی چون قمرت کرد / سینه سپر کرد پیش تیر ملامت

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت / تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع

سرگشته چو چوگانم و در پای سمندت / می‌افتم و می‌گردم چون گوی به پهلوی

رشته طول امل را باز کن از پای دل / از گریبان فلک مانند عیسی سر برآر