شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 19514

اگر چه آتش را قربی و عزتی باشد/ به نفس خویش عزیز است نیز خاکستر

کرد بدرود باغ، بلبل از آنک/ مر چمن را ز برف ناطورست

چو بنگریم همیدون پس از قضای خدا/ بلای ما همه قزدار بود و چالندر

به نور آذری و از تو دیده‌ام در آب/ به لطف آبی و از توست در دلم آذر

اعتمادی نیست بر کار جهان/بلکه بر گردون گردان نیز هم (ناپایداری دنیا)

مدد از خاطر رندان طلب ای دل ورنه/کار صعب است مبادا که خطایی بکنیم (نیاز به پیر و راهنما)

غم دل چند توان خورد که ایام نماند/گو نه دل باش و نه ایام چه خواهد بودن (حسرت بر گذر زمان)

یاران همنشین همه از هم جدا شدند/ماییم و آستانۀ دولت پناه تو (طلب همنشینی)

برو خواجه کوتاه کن دست آز / چه می‌بایدت ز آستین دراز (نکوهش طمع)

گنهکار اندیشناک از خدای / به از پارسای عبادت‌نمای (سرزنش ریاکاری)

گر به جای نانش اندر سفره بودی آفتاب / تا قیامت روز روشن کس ندیدی در جهان (بیان خسیس بودن فردی)

هر که نان از عمل خویش خورد / منّت حاتم طایی نبرد (تأکید بر کمک به نیازمندان)