شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس پنجم: بیداد ظالمان | آزمون شماره 18828

حافظ ز غم از گریه نپرداخت به خنده/ماتم‌زده را داعیه صور نماند ه ست

صبحدم مرغ چمن با گل نوخواسته گفت/ناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت

زاهد شراب کوثر و حافظ پیاله خاست/ تا در میانه خواسته‌ی کردگار چیست

هم‌چو حافظ به خرابات روم جامه قبا/بو که در برکشد آن دلبر نوخاسته‌ام

یتیم عشق، معلم ندیده بود به خود / که نامزد به مدیریت مدارس شد 

من که باران بهارم می‌کند برگ خزان / چون برآیم با زمستانش که باران برف شد 
 

شعور عشق چه سنجد به عشق شور انگیز / که عشق تا بدرخشید، عقل بی‌حس شد 
 

ای دل نگفتمت که عنان نظر متاب / اکنونت افکند که ز دستت لگام شد