شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 21994

پنج

شش

چهار

هفت

تو را که هر چه مرادست در جهان داری (18 صامت)

کنجی که برف پیش همی‌داشت گل گرفت (13 مصوت)

مرا بسود و فروریخت هر چه دندان بود (19 صامت)

با ادب را، ادبْ سپاه بس است (10 مصوت)

لبت چون چشمه نوش است و ما اندر هوس مانده / که بر وصل لبت یک روز باشد دسترس ما را

من دوش دیدم سرّ دل اندر جمال دلبری / سنگین دلی لعلین لبی ایمان فزایی کافری

وصل تو اجل را ز سرم دور همی‌داشت / از دولت هجر تو کنون دور نمانده است

گوشم از آن ابر پر آوازه کن / گلشن امّید مرا تازه ‌کن