شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17023

دیشب درآمد آن بت مه‌روی شب‌نقاب / بر مه کشید چنبر و در شب فکند تاب                بت

رخسارش آتش و دل بیچارگان سپند / لعل لبش می و جگر خستگان کباب                   لعل

بنهاده دام بر مه تابان ز عود خام / و افکنده دانه برگل سوری ز مشک ناب                      مه

می‌زد گلاله بر گل و هر لحظه می‌شکست / برمن به عشوه گوشه بادام نیم‌خواب            بادام

از جای می برد همه کس را فلک ولی                              هرگز ز جای خویش فراتر نمی شود 

که حیف است از این جا فراتر شدن                               دریغ است محروم از این در شدن

چو گردون گرد عالم چند گردی                                     ز خود کامی فراتر شو به مردی

بدین صفت که تویی دل چه جای خدمت توست             فراتر آی که ره در میان جان داری       

می‌تراود مهتاب / می‌درخشد شب‌تاب / نیست یک دم شکند خواب به چشم کس و لیک / غم این خفتة چند / خواب در چشم ترم می‌شکند

خانه‌ام ابریست / یک‌سره روی زمین ابری است با آن / از فراز گردنه خرد و خراب و مست / باد می‌پیچد / یک‌سره دنیا خراب از اوست / و حواس من!

آن که می‌دارد تیمار مرا، کار من است / من نمی‌خواهم درمانم اسیر / صبح وقتی که هوا شد روشن / هرکسی خواهد دانست و به‌جا خواهد آورد مرا

قصه نیستم که بگویی / نغمه نیستم که بخوانی / صدا نیستم که بشنوی / یا چیزی چنان که ببینی / یا چیزی چنان که بدانی / من درد مشترکم / مرا فریاد کن!