شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - فصل سوم :

در کدام بیت، استعاره مکنیّه، وجود دارد؟

که نیم کوهم ز صبر و حلم و داد / کوه را کی دررباید تندباد

کس چو حافظ نگشود از رخ اندیشه نقاب / تا سر زلف سخن را به قلم شانه زدند

تو سرو جویباری، تو لاله بهاری / تو یار غمگساری، تو حور دلربایی

چو دریای خون شد همه دشت و راغ / جهان چون شب و تیغ‌ها چون چراغ

در کدام بیت هر دو استعاره مصرّحه و مکنیّه وجود دارد؟

خـون گـریـه کند غنچه به دامان گلستان هـر گـه کـه بـه یـاد لـب خـنـدان افـتد

من که در افسونگری افسانه‌ام در روزگار نـرگـس افـسـونـگر ساقی مرا افسانه کرد

گـر بـدیـن پسته خندان به چمن بنشینی غـنـچـه از شـاخ بـه صد آه و فغان برخیزد

مـشکن دل مرد خدا زیرا که بازوی قضا صد کافر اندازد ز پا تا یک مسلمان پرورد

آرایه‌های مقابل کدام گزینه نادرست است؟

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه‌بان دارد / بهار عارضش خطی به خون ارغوان دارد (تشبیه - استعاره)

من ز سلام گرم او، آب شدم ز شدم ز شرم او / وز سخنان نرم او آب شوند سنگ‌ها (حسآمیزی - اغراق)

چون آینه جان نقش تو در دل بگرفته است / دل در سر زلف تو فرورفته چو شانه (ایهام - مراعات‌النظیر)

خمیده پشت از آن گشتند پیران جهان‌دیده / که اندر خاک می‌جویند ایام جوانی را (تضاد - استعاره)

کلمات کدام گزینه، جاهای خالی متن زیر را به درستی کامل می‌کند؟

«سبک شعریِ ....... ، حدّ واسط سبک ....... و سبک ....... است و ....... شاخصهٔ اصلی آن است. ....... ، خلاق‌المعانی ثانی لقب گرفت و ....... را خداوندگار مضامین تازه شعری دانسته‌اند.»

وحشی بافقی - خراسانی - عراقی - واقع‌گرایی - محتشم کاشانی - صائب تبریزی

وحشی بافقی - عراقی - هندی - واقع‌گرایی - کلیم کاشانی - صائب تبریزی

وحشی بافقی - خراسانی - هندی - ذهن‌گرایی - کلیم کاشانی - بیدل دهلوی

بابافغانی شیرازی - عراقی - هندی - تخیّل‌گرایی - صائب تبریزی - بیدل دهلوی